Tolga Tanış. Hürriyet yazarı. Arada bir ABD’den yazar. ABD’yi iyi okuduğunu yazılarından anlıyoruz. Dün yine önemli bir yazıya imza attı.
Tanış yazısında ABD’nin Temmuz’dan Ocak ayı sonuna kadar, Türkiye ile ilişkilerini soğutma yolunu tercih ettiğini, ancak Şubatla birlikte sessizliğini bozarak, Obama’nın Başbakan Erdoğan’la telefon görüşmesi yaparak doğrudan temasa geçtiğinin altını çizmiş.
Bu tavır değişikliğini de Türkiye’nin Kıbrıs konusunda “taviz” verecek kıvama gelmiş olmasına bağlamış. Hükümetin neden Kıbrıs konusunda “taviz” verme noktasına geldiğini ise 17 Aralık sürecine bağlamış:” Yolsuzluk ve rüşvet” iddiaları ile sıkıştırılan bir Hükümet’in her an “taviz” verecek bir zafiyet içine düşeceğine dikkat çekmiş.
Tolga Tanış’ın bu tesbiti tek taraflı olmuş. ABD’nin Gezi ile başlayan, 17 Aralıkla zirveye çıkan süreçte Erdoğan’ın reflekslerini ve Türk Halkının olup bitenlere karşı ne tepki vereceğini gözleyip, oradan bir fikir edindikten sonra “sessiz”, “soğuk” belki de Ak Parti karşıtı tutumunu yumuşatma ve Hükümetle “sıcak” temas kurma yönünde adım atmak durumunda kalmış olma ihtimalini hesaba katmamış. ABD tutumunu değiştirme zorunda kalmıştır. Kalmıştır çünkü yaşanmakta olan ve altı ayı geçen bu süreç boyunca Erdoğan zaman zaman “sendelemiş” olsa bile, gelinen noktada “dizginleri” sağlam bir biçimde ele aldığını dünya alem herkese göstermiş oldu.
Burada “iç” ve “dış” saldırılara maruz kalan hükümetin ne tavizler vereceği konusu önemli olmakla birlikte; Erdoğan’dan kurtulma cephesi’nin “başarısızlık” durumunda başlarına nelerin gelebileceğinden hareketle, sözkonusu “dış güçlerle” girebilecekleri “algülüm ver gülüm” ilişkisinin boyutunu tahmin etmek mümkün olmasa gerektir.
Tolga Tanış yazısını “Ve yolsuzluğa bulaşmış bir hükümetin, eli zayıflayınca sağlıklı bir dış politika da yürütemeceği, ülke menfaatlerini savunamayacağı her geçen gün tescil oluyor.” Şeklinde bitiriyor.
Bu bitişe “Ve dış ve iç güçlerle ittifak ederek hükümeti yıkma ya da hükümeti ulusal ve uluslar arası piyasada güçsüz bırakma, devirme, eğer mümkün olmazsa büyük tavizlere zorlama amacıyla kumpas kuran çevreler, bu amaçlarına ulaşamayınca nasıl bir akıbetin kendilerini beklediğini bir biçimde hissettikten sonra Şeytan’ın hangi türü ile gerdeğe girmez. Bu ilişkiden en azında hayırlı bir eylem çıkmayacak, şeytani olanların haddi hesabı olmayacaktır. Her geçen gün bu psikolojinin etkisinin hissedildiği eylemlere şahit olmaktayız. Daha şahit olacaklarımız geride. Çünkü denize düşen yılana sarılır, demişler.”
Tolga Tanış yazısında önemli bir ayrıntıya da dikkat çekiyor. “ARTIK 30 Mart seçimlerine kadar Amerikan Yönetimi’nin Türkiye konusunda düşük profilli bir çizgi izleyeceği ve büyük bir gelişme yaşanmadığı sürece Kıbrıs’a odaklanacağı belli oldu.
Bunun dışında Amerikan Yönetimi’nin internet yasası gibi konularda yaptığı şablon eleştiriler ise sakın kafanızı karıştırmasın.
Oysa bu diplomasi oyununun ötesinde, Amerikalıların da bildiği, çok temel bir sorun var ilişkilerde.
Gözden kaçmış olabilir...
17 Aralık Büyük Rüşvet Operasyonu başlamadan bir gün önce, 16 Aralık’ta Türk Hükümeti Cumhuriyet tarihinin en büyük ikinci yatırım teşviğini verdi.
Ve 11.5 milyar liraya İran doğalgazını Almanya’ya taşıyacak bir petrol boru hattı inşa etmeye hazırlanan Som Petrol’e destek sağladı.
2016’da Cumhuriyetçilerin Başkan adayı olacağı konuşulan New Jersey Valisi Chris Christie’nin eyaletinde İran ticareti nedeniyle geçen sene karalisteye alınan Som Petrol.
(Almanya’nın Parelel yapının faaliyetleri hakkında soruşturma başlatması, Başbakan Erdoğan’ın 17 Aralık sürecinde Almanya’ya gezi yapması… Ukranya’nın AB tarafından darbeye maruz bırakılması, Kıbrıs Rumlarının Türkiye ile Gaz işbirliğine girme hamlesinin…hepsinin aynı zaman zarfında olup bitmesi 17 Aralık süreci’nin Enerji boyutunu ortaya koymaya yetiyor. Y Yerli)
*
“SORUN işte burada.
Türk Hükümeti, örneğin İran politikasında ne İran’ı memnun edebiliyor ne Amerikalıları.”
