İsmail Detseli YAZILACAK ÇOK ŞEYİMİZ VAR AMASYA TOKAT GEZİSİ

YAZILACAK ÇOK ŞEYİMİZ VAR AMASYA TOKAT GEZİSİ
İsmail Detseli

YAZILACAK ÇOK ŞEYİMİZ VAR AMASYA TOKAT GEZİSİ

 

Şehzadeler otağısın,

Ülkenin er yatağısın,

Yeşilırmak havzasısın,

Adın çok güzel Amasya

 

Eren evliyalar var sende,

Ferhat ile Şirin aşkı sende,

İki cana bir bedende,

Sevgi verensin Amasya.

 

Merkez ile beraber yedi ilçedir,

Karadeniz bölgede cennet köşedir,

Gizemini koruyan güzel şehirdir,

Seni gezmeye geldik şirin Amasya.

 

Sıfır beş diye okunur plaka kodu,

Er yatağı diye anılır Amasya’da ordu,

Bir Karadeniz şehri, kültürü Anadolu,

Elmalara isim veren şehirsin Amasya.

Türkiye Yazarlar Birliği Konya Şubesi’nin “Yazılacak çok şeyimiz var” sloganı ile 2004 yılından bu yana kaç gezi yaptığınızı kafilede hatırlayan çıkmadı. Katıldığım gezileri hatırlamaya çalışarak benim yaptığımı hesaba göre ise 25’in üzerinde şehre seyahat ettik. Bazı yıllarda iki şehri peş peşe gezerken bazı zamanlarda te şehre gidip döndüğümüz de olmuştur. Hülasa, Suriye gezisi de dâhil olmak üzere benim TYB ile gezdiğim şehirler 30’u aşmıştır. İli kapsamayan ilçe gezilerini bu hesaba dâhil etmiyorum.

Yaklaşık iki yıldır birbirimizle karşılıklı sohbetten, kucaklaşmadan, mahrum kaldığımız, onlarca sevdiğimiz eşimizi dostumuzu kurban verdiğimiz bu Koronavirüs illeti dolayısı ile yüz yüze buluşmalara zorunlu olarak ara veren TYB Konya Şubesi Üyeleri olarak birbirimize ne büyük özlem içinde olduğumuz Amasya-Tokat seyahatinde gün yüzüne çıktı. Dernek Başkan ve yönetiminin tedbirleri elde bırakmamak kaydıyla düzenlediği gezi vesilesiyle bir araya geldiğimizde her ne kadar eskisi gibi bir birimize sarılamayıp, tokalaşamasak da yüz yüze görüşmek bile bizleri memnun etti. Covit19 tehlikesi geçmemiş olmasına rağmen böyle bir gezi kararı alabilmek ve bu kararı kabul ettirebilmek her idarecinin cesaret edebileceği iş değildi. Fakat sağ olsunlar, bizim çalışkan Konya TYB idarecileri; başta Başkanımız Ahmet Köseoğlu ve idare heyeti büyük bir takdiri hak ediyor. Hani, “Niyet hayır, Amel hayır, Akıbet hayır” diye bir söz vardır ya; hamdolsun, ona güvenimiz tamdır.

TYB’nin Konya’da kuruluşundan beri ilk üyelerinden olan ve her zaman bu dernek üzerinden desteğini esirgemeyen ve gezimize katılarak bizleri onurlandıran Milletvekilimiz Ahmet Sorgun beyde bu takdiri hak edenlerdendir.

Okuyup dinlediklerimin etkisiyle adına âşık olup, bir kısmını yazımın başında zikrettiğim uzunca bir şiir söylediğim ama bu güne kadar gezip görme imkânı bulamadığım Amasya’ya seyahat edileceği haberini TYB sekreteryasından Yusuf Özdemir kardeşim bana ilettiği vakit duyduğum heyecan ve sevinci tarif edemem; beklemeden katılacağımı bildirdim. İyi de yapmışım. Ahir ömrümde ülkemin güzelliklerini görmek herkes gibi bana da büyük haz veriyor.

Şiirimde Amasya için neden “Eryatağı” ifadesini kullandığımı da izah edeyim. Ben 1966/67 yıllarında Manisa Doğu Kışla Çavuş Talimgâh Taburunda eğitim çavuşu olarak görev yaparken Amasya’dan bizim İstihkâm ve Keşif bölüğüne çavuş adayları gelirdi. Onların çantalarının üzerinde “Eryatağı” yazısını görünce “Neden böyle yazıyor?” diye sormuştum da “Bizim kışlanın adı Eryatağı” demişlerdi. O gün bu gündür Amasya benim zihnimde Eryatağı olarak devam ediyor.

VADİDEKİ ŞEHİR: AMASYA

Bunca girizgâhtan sonra TYB’nin seçkin üyeleriyle icra ettiğimiz seyahate gelelim. 30 Temmuz Cuma sabahı saat 9.30 da Amasya’ya gitmek üzere Firuzen Tur Şirketinin görevlendirdiği kaptan Mehmet Bey ve firma temsilcisi Fırat kardeşimizin refakatinde Konya’dan yola revan olduk. Gençler bilmez ama Konya-Ankara yolu 20 yıl öncesine kadar bölünmüş yol değildi. Bırakın sere serpe yolculuk etmeyi, önünüzdeki arabayı sollayabilmek adeta cesaret ve şans işiydi. Hamdolsun o günler geride kalmıştı. Bizde Altınekin, Cihanbeyli, Kulu derken adeta su misali Kırıkkale’ye akıverdik. Hatta bendeniz, eskiden sabırsız yahut dikkatsiz sürücüler sebebiyle birçok kazanın yaşandığı Kulu makasını nasıl ve ne zaman geçtiğimiz bile fakat edemedim. Yapanın zekâsına sağlık; dert bükü Kulu makası transit bir yol oluvermiş sayelerinde.

Cuma Namazımızı Kırıkkale TOKİ Konutlarına nazır bir camide eda ederek yola devam ettik. Neşeyle devam eden yolculuğumuza Çorum’a bağlı Sungurlu topraklarında yol üstü nesih bir mekân olan Mavi Ocak tesislerinde kısa bir mola verip hem yorgunluk çayımızı içtik hem de tesisin arkasındaki güzelliği terennüm ettik.

Saat 17.30 sularında Suluova ilçesinden geçerken sağlı sollu birçok besi çiftliğini ve ekilmiş, biçilmiş, yahut hasat edilmeye hazır tarım arazilerini görünce bölgenin ne mümbit topraklara sahip olduğu kanaatine vardık. Saat 18.00 sularında Amasya’ya vasıl olduğumuzda sağımızda ve solumuzda kale duvarı gibi yükselen iki dağın Amasya’yı nasıl bir kaderle hemhal ettiğini de gördük.

Saat 18.00’de şehre girişimizde bizi AK Parti’nin Amasya Milletvekili Hasan Çilez ve Ak Parti İl Başkanı Mehmet Akif Kesmekaya karşıladı. Ziyaretimizden sonradan haberdar olmuşlardı ve ısrarla bizi misafir etmek istediler. Ancak bizim gerekli rezervasyonlarımız yapılmıştı. Onların güler yüzlerini ve samimiyetlerini görmek bile bir güzel ikramdı bizim için. Daracık Amasya caddelerinden ağır ağır süzülerek karşı dağın yamacındaki otelimize doğru yukarı çıktık. Şimdi Amasya önümüzde gergef gergef işlenmiş bir kilim misali serilmişti. Saat 18.30’a varmıştı. Şehre girişimizle otele varışımız arsında yarım saat fark oluşması ilginçti.

Kartal yuvasını andıran otelimizde herkes odalarına yerleştikten sonra terasta yorgunluk çayı eşliğinde nadide tabloları kıskandıran bir şehir manzarası bizi bekliyordu. Otele ait büyük havuzdan Yeşilırmak’a, oradan karşı dağın eteklerindeki Kral Kaya Mezarlarından zirvedeki Amasya kelesine muhteşem canlı bir tablo ile yüz yüzeydik. Doyumsuz bir temaşa… Sarp dağın zirvesindeki kale de dağın böğrüne oyulmuş kaya mezarları yüzlerce yılın sırrına barındırıyordu. Şehir topyekun adeta bir sanat eseriydi.

Tur yetkilisi Fırat kardeşimiz “Sabah saat 07.00’de kahvaltı servisinin başlayacağı” bilgisini verince herkes buna göre planını yaptı. dostlar ile çay içerek yaptığımız sohbetler ve ardında saat 20.30’da Amasya manzarasına nazır salonda akşam yemeğimizi aldıktan sonra isteyen istirahate çekildi kendine güvenenlerde gecenin serinliğinde muhabbete ram oldu.

Sabah namazını kıldıktan sonra gözüme uyku girmedi. Anlaşılan tertemiz oksijen kâfi derecede dinlenmeme vesile olmuştu. Seherde Yeşilırmağın iki yakasındaki sessiz şehri seyre daldığımda “Acaba bu şehir bu kesif dağların arasındaki vadiye ne amaçla kuruldu?” diye düşünmeden edemedim.

Kahvaltıdan sonra oyalanmadan otobüse binip bu defa bir kartal misali süzülerek şehre doğru indik. Bu sırada gönlümüzü yakan hadiseden haberdar olduk. Konya’mız, 7 kişinin öldürülüp evlerinin yakıldığı vahşi bir cinayetle Türkiye’nin gündemine gelmişti. Bedenimiz Amasya’da ruhunuz Konya’da gibiydik.

Rehberimiz öğretmen Orhan Akdeniz kafilemize dâhil olduktan sonra bir gezi planlamasına dair bilgiler verdi. Adına türküler yakılan Ferhat ile Şirin’in aşkını bilmeyen yoktur. Bizim de ilk durağımız Ferhat ile Şirin Müzesi oldu. Orhan Bey, Ferhat ile Şirin’in halkımız tarafından da bilinen hikâyesini anlattıktan sonra hikâyeye konu olan 12 kilometre mesafeli o uzunca ve sert kayaları keserek açılan suyolunun bir kısmını yürüyerek efsaneyi yâdettik. Hikâyenin sonunda rehberimizin anlattıkları bana ninelerimizden dinlediğim Arzu ile Kamber hikâyesinin bir versiyonunu anımsatınca bende bunu paylaştım.

Malum, Amasya Elma’nın anavatanı sayılır. Müze civarındaki çay bahçesinde de Amasya ya özel son derece lezzetli elma çayı yapıyorlar. Yorgunluk atarken bunun da tadına varıp yolumuza devam ettik. Bu sırada Orhan Bey fırsatta istifade edip genel şehir bilgileri verdi. İlin nüfusu ilçelerle birlikte 380 imiş. Gelirin büyük kısmı elma, kiraz v e bamya üretiminden sağlanıyormuş. Ne tuhaf değil mi; belki ülkemizde en çok bamya tükenen şehir de Konya olmalı!

Arkeoloji Müzesinin de çok zengin bir eser koleksiyonuna sahip olduğunu gözlemledik. Asırlar önce buralarda yaşamış olan Amazonların ölülerini gömmek için topraktan yaptıkları küpler ve mumyalanmış bazı cesetler et ve kemik halinde fanuslar içerisinde müzede sergileniyor. İbretle seyrettik.

Sıra şehrin merkezinde 1485 tarihin Sultan İkinci Beyazıt’ın annesi için yaptırdığı medrese, cami, orijinal şadırvan ve cami ile yaşıt olduğu söylenen içleri kovanlaşmış çınar ağaçlarını görmeye gelmişti. Hayranlıkla gezdik.

Beyazıt Camii avlusunda Orhan Bey enteresan bilgiler de verdi. Caminin giriş kapısının sağında ve solunda insan boyunda iki tane yuvarlak demir vardı. Orhan Bey bunları elleri ile çevirerek döndüklerini gösterdikten sonra “Amasya deprem bölgesidir. Eskiden buralarda çok deprem olurmuş. Ecdadımız depremden sonra binanın sağlamlığını test etmek için bu demirleri koymuş. Depremden sonra bu demirler rahat bir şekilde döndürülebiliyorsa caminin depremden etkilenmediği anlaşılırmış” dedi. Osmanlı’nın ilimde geri kaldığını söyleyenlerin kulakları çınlasın!

Caminin giriş kapısının üzerinde sizi bir baykuş figürü karşılıyor. Dikkatsiz bakışla gülmese de bilhassa fotoğraf kadrajında çok belirginleşiyor. Caminin yapılma hikâyesi de ilginç. Sultan Beyazıt Han hocasına, “Cami yaptırmayı murad ettiğini söyleyip nereye yapmasının uygun olacağını sorunca” mübarek “Ben yüksek bir yerden ok atayım, nereye düşerse cami oraya yapılsın” der.

Yeşilırmak kenarındaki Şehzadeler Gezi Yolu, şehzadelerin büstleriyle donatılmış. Bizim gibi daha birçok kafile ile burada harman oluverdik. Tarihi köprüden nehrin öte yakasına geçtik. Sıra gezinin belki de en zor bölümüne gelmişti. Orhan Hoca tecrübesiyle “Buraya kendine güvenenler çıkabilir” dedi. Bendeniz de merakımı yenemeyip tahta merdivenleri ağır ağır adımlayarak, otelimizden bir sanat harikası gibi görünen kaya mezarlarının yolunu tuttum. Büsbütün bu kaya kim bilir kaç sanatkâr tarafından kaç zamanda oyulup da mezar haline getirildi. Üstelik mezarın üç yanında ve üstünde de tamamıyla bir ark açılmıştı.

Kaya mezarlara çıkanlarla çıkmayanlar öğle namazı vaktinde Beyazıt Camii havlusunda toplandı. Namazları eda edip aperatif öğle yemeğiyle karnımız doyurduk. Zira vakit kıymetliydi ve daha yolumuz uzundu. Yeşilırmağa nazır yalı konaklarını, her taşı tarih kokan cami ve minareleri izleyerek, saat kulesinden, hükümet binası ve tarihi belediye binasından geçerek Seyyid Mir Hamza Nigâri Hazretlerinin Türbesine ulaştık. Amasya’nın manevi iklimini de terennüm ettikten sonra “Herksin kendine ait bir aksiyonu olsun” diyerek serbest zaman verildi. Biz de Mustafa Güden ile nezih bir çay bahçesi bulduk ki, demliğin de taze zamanıydı; yorgunluğumuza birebir geldi.

İkindi namazını müteakiben ayrılık vakti da hasıl oldu. Fakat nedense bir türlü hareket edemedik. Biraz sonra anladık ki, Amasya Milletvekili Hasan Çilez Bey kafileye yolluk olarak kiraz ikram etmek istemiş. Kasalarla kiraz getirildikten sonra saat 18.00 sularında şehzadelerin ruhuna Fatihalar yollayarak i,ki dağın arasındaki şehirden ayrıldık.

KADİFE ŞEHİR TOKAT

Tokat’a vardığımızda saat 20.00 civarıydı. Birkaç yıl önce kitap fuarına da geldiğim için şehre, hatta istirahat edeceğimiz otele aşina idim. Odalarımıza yerleşip akşam yemeği için restorana indik. Yemekten sonra bir grup arkadaş Tokat Köprüsünün gece manzarasını temaşa etmeye gidecekti ama ben kendimi yorgun hissediyordum. Oda arkadaşım Ahmet Aka’ya “istirahate ihtiyacım olduğunu” söyleyip yatsı namazından sonra kendimi uykuya teslim ettim.

Tokat ilimiz

Âşık ve şairlerin şiirleriyle coşkun akan nehirsin,

Ünlü seyyah Evliya Çelebinin methettiği şehirsin,

Seni gelip gören gezen bilir, gelmeyenler ne bilsin?

Hey on beşli türküsünün yazıldığı yersin sen Tokat.

 

Dokuz yüz yetmiş yedi doğumlu.

Mesleği avukat; hukukçu,

İki dönemdir başkan seçiliyor,

Tokat’ta Sevilen Eyüp Eroğlu.

 

Herkese güler yüzle bakıyor,

Kalıcı hizmetlere imza atıyor,

Canla başla severek çalışıyor,

Sevgili Başkan Eyüp Eroğlu.

Suyun olduğu yerde hayat vardır deyimi, bu olsa gerek. Yeşilırmak, Amasya’ya olduğu gibi Tokat ovasına da hem güzellik katıyor hem de bereket veriyor. 1 Ağustos sabahı 08.00’den itibaren güne otelimizde kahvaltı ile başladık. 09.30’da ise rehberimiz Hasan Erdem bize dahil oldu ve Tokat gezimiz başladı.

2017 yılında kitap fuarına katılmak üzere Hüzeyme Yeşim Koçak, Melahat Ürkmez, Ahmet Aka ve bendeniz Tokat’ta 4 yıl önce iki gün gezdiğimiz için yabancı değildik. Otobüste Tokat kalesini seyrederek buram buram tarih kokan şehir merkezine geldik. Fatih Sultan Mehmet Han’ın eşi Gülbahar Hatun adına oğlu Sultan 2. Beyazıt tarafından yaptırılan olan Hatuniye Camii ihtişamıyla göz kamaştırıyordu.

Alışveriş için 112 odalı Taşhan’da esnaf, günlerden pazar ve erken saatler olmasına rağmen işbaşı yapmıştı. Anlaşılan erkenci ziyaretçileri için haberdar edilmişlerdi. Hasan Bey “Alışveriş edecekler, aldıklarını otobüse bırakmayı ihmal etmesinler. Çünkü artık bolca yürüyeceğiz” uyarısında bulundu. Tokat bamyası, asma yaprağı, pekmez ve el baskılı tokat yazmaları buranın meşhur ürünüydü.

Tarihi hamamları, medreseleri, türbeleri ve camileri ile ünlü Bağdat caddesini arşınlayarak Yahudiler Sokağı namıyla maruf kentsel dönüşüm alanına geldik. Vaktiyle Yahudiler çoğunlukta olduğu için bu adla anılıyormuş. Burada camilerin yanı sıra kilise ve havra da bulunuyormuş fakat havra ve kiliseler kendi cemaatleri tarafından, “İbadete gelen yok” diyerek 1903 yılında kapatılmış. Yani bir dönem bu sokakta üç dine ait ibadethaneler neredeyse yan yanaymış.

Daha sonra hummalı Restorasyon çalışmasının devam ettiği Kışla Mahallesi Sulu Sokak’taki bulunan müzeleri, hanları, hamamları, hatta enteresan bir isimle anılan ve halen Restorasyonu devam etmekte olan Ali Tuğsi tarafından yapılmış olan Sık dişini helâsına geldik. Rehberimiz bu bölgenin eski zamanlarda çok kalabalık bir yaşam merkezi olduğunu, bu sebeple han, hamam gibi iş yerleri çok olunca tuvalet ihtiyacının da yoğunlaştığını anlatıp “Ali Tuğsi tarihin ilk bağımsız umumi helasını, hem de nalettayn bir biçimde değil, bir sanat harikası olarak inşa etmiş. Defi hacet için insanlar buraya akın edince de kapıda uzun kuyruklar oluşmuş. Bu sebeple de halk arasında ‘Sık dişini helâsı’ diye anılır olmuş” dedi.

Şehir Müzesini gezerken Tokat’ın çalışkan ve güler yüzlü Belediye Başkanı Eyüp Eroğlu kafilemize katıldı. Müze bahçesinde Amasya’dan getirdiğimiz kirazlar ve ikram edilen çay eşliğinde güzel bir sohbet oldu. Bilhassa restore işinde önemli tarihi yerlerin bölgesel olarak ele alınıp ihya edilmesi takdire şayandı.

Danişmentliler döneminde inşa edilen Ulu Camii dimdik ayakta. Özel mülkiyet olan kerpiç yapıdan geriye kalan uzun ve yüksek duvarlar adeta zamana meydan okuyor. Katırcıoğulları Hanı terk edilmesine rağmen halen tabiat şartlarına karşı direncini koruyor.

Büyük bir kervansaray olan Deveciler Hanı Kara gümrüğü olarak da kullanılmış. İçinde develer ve atlar için ahırlar, insanların istirahat odaları, eyvanlar, ortasında taştan oyma bir su kurnasıyla abidevi bir eser olarak duruyor. Hanın giriş kapısının etrafında köşelere yakın yerde iki oyuk (delik) vardı. Rehbere “Bunların bir önemi var mı?” diye sordum. “Olmaz mı” deyip şu bilgiyi verdi: “Hana giren kervancı başılar gümrük vergisini ödeyip çıkarken bu deliklere sadaka bırakır ve köşeyi dönermiş. Sadaka ihtiyacı olanlarda kıvrakça alıp kimseye görünmeden köşeyi dönermiş. İşte literatüre giren ‘köşeyi dönme’ deyimi de buradan türemiştir.” Oysa günümüzde köşeyi dönmek deyimi kısa yoldan zengin olmayı, sahtekârlığı, hilekârlığı anlatıyor, değil mi? Bakın hele o güzelim sözü ne hale getirmişiz?

Buranın önemli bir ticaret merkezi ve kervan yolu olması sebebiyle, önde merkep ve kervancı, ardından yükleriyle develer olan büyük bir Kervanı Heykeli yapılmış ki, son derece anlamlı olmuş.

Tokat’ın fethi 1073’de yapılıp Türk yurdu olmuş. Tokat şehri ticarette olduğu gibi ilimde de ileri olduğunu gösteriyor. Konya’dan sonra ilk Mevlevihane’nin Tokat’ta yapılması, Osmanlıya 6 tane Şeyhülislam vermesi de bunun bir göstergesidir.

Hülasa; bu şehirlerin idarecilerini tarihi yerleri restore ettirmeleri ve kültüre ehemmiyet vermelerinden dolayı tebrik etmek gerekiyor.

Bu güzel yerleri ziyaret edip otobüse döndükten sonra rehberimiz Hasan Beye “Yorulduğumu” söyleyince kentsel dönüşümle yenilenmiş bir çayhaneyi gösterip “İsmail amca sen burada otur, dinlen ve çayını yudumla. Bizi bekle. Zaten ziyaret yerleri de az kaldı” dedi. Belki son birkaç yerde kafileden ayrı burada dinlenip yakındaki tarihi camide ikindi namazımı eda ettim. Ekip döndüğünde onlar da çaylarını yudumlayıp yorgunluk attı.

Gün sona ermek üzereydi. Otobüsümüz geldi, bindik ve Yeşilırmak kenarındaki Hıdırlık Belediye Sosyal Tesislerine geçtik. Belediye Başkanı Eyüp Eroğlu karşılaşmamızdan itibaren bizi bırakmamıştı. Patlıcan ve kuzu etinden mükellef Tokat kebabı, etli ve baklalı yaprak sarmaları ile karnımızı doyururken sohbetin son demleriydi.

Akşam namazını müteakiben kanımızın kaynadığı dostları ardımızda bırakırken Tokat’a son bakışlarla veda ettik.

Gezimiz sırasında kaleme dökülen şiirleri yazımızın başında ve içinde zikrettik ama 2017’deki Tokat seyahatimde de gönlümde aşk uyandıran Tokat’a bir güzelleme yazmıştım. Yazımıza noktayı da bu şiirle koyalım.

TOKAT İLİMİZ

Belediyenin daveti ile geldik seni gezmeye

Konyalı yazar ve şairlerin gönül kitabı ile

Konya dan Tokat’a acep ne yakışır hediye

İşte bu şiirli sevgiyle geldik biz Tokat ilimiz

 

Çok görmek istiyordum şu Tokat ilini

Yeşil ormanıyla ünlü olan çamlı belini

Karadeniz ve iç Anadolu’nun süslü gelini

Güzelleri ile adından söz edilen Tokat ilimiz

 

Ünlü kazova ovanız yılda iki ürün verir

İki metreye yakın rakımlı şanlı Çamlı belin

Gazi Osman paşanın Talibi Ceyhuni şairlerin

Yetiştirdiğin ünlülerle övün sen Tokat ilimiz

 

Karlı kışta bile çok güzeldi şehrin silueti

Buranın yaşayanları böyle görsün cenneti

Yeşil ırmak bu şehre yüce Allahın nimeti

Seni gezip görmeye geldik bizler Tokat ilimiz

 

Kalenizden bakınca güzel şu Tokat’ın hali

Gecenin loş ışıklarında yeşil ırmağın mavi

İklimlerin size verdiği bereket cennet misali

Tarihinle kültürünle güzelsin sen Tokat ilimiz

 

Kale kışladan bakınca şu şehri Tokat’a

Minareler yükselir göklere doğru hışımla

Çok harika bir şehirsin Tokat bahar kışınla

Sende yaşamayı arzu ederdim Tokat ilimiz

 

Mevlana şehri Konya mıza özenmişsiniz

Mevlevilerle semazenlerle bezenmişsiniz

Karadeniz iç Anadolu iklimli bir şehirsiniz

Verimli bereketli topraklara sahip Tokat ilimiz

 

Kale sulu sokaktan bakınca görüntü aşiyan

Yukardan çok heybetli görünüyor taş han

Baharla yeşile bürünüyor senin her köşen

Senin için cana can katar derler Tokat ilimiz

 

Duydum tarihi adını Togayit Türklerinden alır

Yoksa bol yeşil otlarla doymuş Tok Atlar’mıdır

Sana surlu şehir diye isim koyan tarihçiler vardır

Ne olursan olan senin sevenin çoktur Tokat ilimiz

 

Araştırdım Tokat’ın merkezini ve ilçelerini

Sanal âlemde gezdim tanıdım her yerlerini

Dağların zirvesine yapılmış tarihi kalelerini

Sen gezip yazmaya doyulmuyorsun Tokat ilimiz

 

Erbaa, Reşadiye Yeşilyurt ve Pazar ilçeleri

Niksar, Almus, Zile, Turhal gezilesi yerleri

Artova, Başçiftlik Sulu sarayı gidip görmeli

Seni günlerce gezmek yaşamak isteriz Tokat ilimiz

 

Ozan İsmail cennet ülkeyi gezmeye doymaz

Tokat’ı yazmak Kolay değil kâğıtlara sığmaz

İnsanları çok cana yakındır misafirden yılmaz

Güzel Anadolu’muzun tarih şehri Tokat ilimiz

 

Konyalı ozan İsmail DETSELİ. 4. Kasım 2017

YAZILACAK ÇOK ŞEYİMİZ VAR AMASYA TOKAT GEZİSİ

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Başkan Mustafa Kavuş Pozitif Bakış'a konuk oldu
Başkan Mustafa Kavuş Pozitif Bakış'a konuk oldu
Başkan Kılca Pozitif Bakış'a konuk oldu
Başkan Kılca Pozitif Bakış'a konuk oldu