Bülbül ötmek için gülünü arar
Bizim ele bahar geldiği zaman
İnsanları tarli  bir neşe sarar
Bizim köye bahar geldiği zaman
Bizim ele bahar geldiği zaman

yeşerir ağaçlar meyve veririyor
cemreler düşerde karlar eriyor
dizilir yollara kervan  yürüyor
bizim köye bahar geldiği zaman
bizim ele bahar geldiği zaman

Kardelen müjdeler gelen baharı
Yad ederler kullar yüce kahharı
Konar çiçeklere bal için arı
Bizim köye bahar geldiği zaman
Bizim ele bahar geldiği zaman
Yeşile bürünür amber kokuyor
Endamlı güzeller canlar yakıyor
Köylüler yaylada tohum ekiyor
Bizim köye bahar geldiği zaman
Bizim ele bahar geldiği zaman

Köyümün üstünden uçar turnalar
Çeşmeler pınarlar çağlar kurnalar
Kurulur düğünler çalar zurnalar
Bizim köye bahar geldiği zaman
Bizim ele bahar geldiği zaman

Yayla güzelleri sevdalar çeker
Bacım tarlasına göğerler eker
Harıl harıl çaylar bentleri yıkar
Bizim köye bahar geldiği zaman 
Bizim ele bahar geldiği zaman

Güzelin koynunda ayva nar kışlar
Tereğe tünemiş serçeler kuşlar
Mevsimi gelirde şivrilik başlar  
Bizim  köye bahar geldiği zaman
Bizim ele bahar geldiği zaman

Çadırın önünde bulgur sokusu
Misk’i amber olur toprak kokusu
Yeşile boyanır yayla dokusu
Bizim köye bahar geldiği zaman
Bizim ele bahar geldiği zaman

Nisan yağmurları toprağa düşer
Köstebek tarlada tüneller eşer
Gelinlerin sütü ocakta taşar
Bizim köye bahar geldiği zaman 
Bizim ele bahar geldiği zaman

Avcılara karlı dağlar aştırır
Koyunun peşinden kuzu koşturur
Sazıyla sözüyle aşık coşturur
Bizim köye bahar geldiği zaman
Bizim ele bahar geldiği zaman

Menbalar kaynıyor  akıyor seller
Yer gök bütün canlı Hakk’ı zikreder
Aşık İbrahim’e gülmez mi kader?
Bizim köye bahar geldiği zaman
Bizim ele bahar geldiği zaman

Güzeller suyunu testiden içer
Avcının önünden palazlar kaçar
İbrahim gönlünda  çiçekler açar
Bizim köye bahar geldiği zaman
Bizim ele bahar geldiği zaman