Siyaseti bir harp, harbi de bir hile olarak görenler; büyük, hem de büyük bir yanılgı içinde olduklarını kısa süre içinde görecekler, ne var ki, iş işten çoktan geçmiş olacaktır. Yalan, iftira, dedikodu ile bırakın muzaffer olmayı, mesut olmuş bir tek kişiyi yazmaz bu tarih.

Böyleleri ancak zalim, en hafifi azgın olarak anılır ve lanetlenirler. Kişi, kendi bilgisi, becerisi, birikimi, anlayış ve alışkanlıkları ölçüsünde siyaset yapmayı şiar edinmeli, kendince başkalarının zaaflarını, kusurlarını araştırmakla vakit harcamak yerine kendi yanlışlarından vazgeçmeye bakmalıdır. İnsanları aşağılayıp horlayarak nefisleri, geçici de olsa, tatmin etmek mümkündür. Ancak, insanların hakkına tecavüz ederek sırtına çıkarak veya onların ayaklarına basarak siyaset yapmayı alışkanlık haline getirenler, er ya da geç rezil rüsva ve hakir zelil olacaklardır.

Daha önce söyledim bir daha ifade edeyim. Siyaset, peygamberlerin mesleğidir, onun için de pek mübarektir. Sadece ve yalnız kendi çıkar ve amaçlarının zebunu olanların savaş alanı olarak gördükleri anlayışların siyasette yapacakları hiçbir şey olamaz. Zor gelse de siyaset; ‘Ben de senin kadar iyiyim’ değil; ‘Sen de benim kadar iyisin’ düşüncesinin, anlayışının hayata geçirilmesi ile milletleri huzura, mutluluğa ulaştırır.

İdris Doğan

aksehir-dogan@hotmail.com 26.04.2011