KIŞ DÜŞLERİ

SoÄŸuk kış günlerinde, aÄŸzınızdan çıkan söz üÅŸür, sesiniz gitmez avazınızın çıktığı kadar bağırsanız da istediÄŸiniz kulaklara. Kulaklar paslanmıştır belki kim bilir? Lambada titreyen alev üÅŸüyor, dediÄŸi gibi ÅŸairin, duygularınız üÅŸür, sıcacık hayaller kurarsınız, al bakalım o da üÅŸür!

Demli bir çayın ahkâm kesmesine bakmayın siz, kurulmuÅŸ koltuÄŸuna memnundur halinden, içi doludur ukalalığının, çayın buharı bardaktan uçmadan üÅŸür. Etrafında nitelikli bir kalabalık görmeyegörsün!

Hep ‘kanadı kırık kuÅŸ merhamet bekleyecek’ deÄŸil ya, kanadığında yürek etrafta bir dost bekler, yürekten akan kan üÅŸür!

Åžairler cesursa, sevgilileri kaçacak yürek arar, kaçmalar dolaşır ellerine ayaklarına, ayakların altında bir yeryüzü, kaygan ve ıslak, bastığında yere düÅŸen kar üÅŸür!

YavaÅŸ gitsen yolları kar kaplayacaktır, hızlı gitsen yollar kaygan boylayacaksındır uçurumları, gözlerinin derinliklerinde yar üÅŸür!

Herkes yaz der, yaz da yazın sıcağı kavursun içimizi, bilmezler ki hasat mevsimidir kış, kalem kelimelerle dans etmeye baÅŸladığında, ardı arkası gelmeyen cümleler kalemin ucundan düÅŸtüÄŸü an kâğıt üÅŸür!

SaÄŸa sola savrulan anonim dostluklar vardır, adı konulmamış ve ifÅŸa edilmemiÅŸ, görücüye çıkmaz, gizli bahçelerde gül yetiÅŸtirir kışın alazında, kardelen gibi! YüreÄŸine buyruk dostluklar, kavuÅŸma garantisi yok, süresi de belirtilmemiÅŸ, gidilemeyen mesafeler üÅŸür!

Asırlar oldu sanki aynı gökyüzünü paylaÅŸtığın günden beri, selamdan öte yaÅŸanacak onca ÅŸey varken bir merhabaya sıkışıp kalan dostluklar üÅŸür!

Kar yaÄŸmıyor olsaydı da birikecekti cümleler, karın karı deÄŸil bu, kışın hasadı hiç deÄŸil, bulutlar biriktirmeseydi kapanır mıydı yollar ve kapanmasaydı ‘bir el at’ denir miydi? Ya da bilinir miydi yollarda kaldığın?

Haydi der ve seslenir; haydi, az kaldı, azar azar da olsa arkandayım, dünya çekilsin ve ben tutacağım elinden geçip önüne!

Ellerim üÅŸüyor, üÅŸütür ellerini dedikçe!

Özenle seçilmiÅŸ cümlelerle seslenmemek için aralamak vardı kapıyı, kapıyı alabildiÄŸine paldır küldür aralamak, aranmak içeri girince, kendini aramak, kendinde gördüÄŸün her ÅŸeyi aramak, aradıkça bir daha kendin olmak ve eli doluya yapılan, buyur aÄŸa teklifiyle oturmak baÅŸköÅŸeye, başını eÄŸmeden!

ÜÅŸüyen cümlelerimle, kâğıdımla, üÅŸüyen ellerimle, beklentisiz ve yoksul düÅŸlerimle, sadakaya muhtaç ÅŸiirlerimle bir ceylan ürkekliÄŸinde, bir daÄŸ heybetiyle, bir bulut yoÄŸunluÄŸuyla, karlarımla, nehirlerimle akmak istiyorum denize!

Kendimi kendime getirmek için!

Kendimde kendimi bulmak için!

SoÄŸuk kışlarımın hiç bitmesini istemeden, serseri ve illegal düÅŸlerle üÅŸüyerek hayatı anlamlandırmak ve kendimi anlamak için!