Vicdan ile cüzdan arasına sıkışan dünya düzeni

Yukarıdaki cümleyi ‘Ä°srail’in adını anarak baÅŸlattım, ancak siz sözcüÄŸü baÅŸka ülkelerin isimlerini yazarak da okuyabilirsiniz. Türkiye, bugün, kendi çıkarlarını geri plana itebilecek kadar ‘insanlığın vicdanı’ istikametinde hareket etmeye çalışan bir ülke olarak algılanıyor.

Bugün de büyük çapta geçerliliÄŸini sürdüren dünya düzeni 2. Dünya Savaşı sonrasında oluÅŸtu. Bu sistemin hemen her alanda kurumsal bir temsilcisi var. BirleÅŸmiÅŸ Milletler (BM) bunlar arasında ismi en bilineni; ancak güvenlikten maliyeye uzanan geniÅŸ bir alanda faaliyet gösteren pek çok uluslararası kurum, devletler tarafından kabul edilmiÅŸ nice ortak uygulama, insanlığa çok pahalıya mal olmuÅŸ büyük savaÅŸ sonrasında oluÅŸturulan aynı düzenin eseri...

Hepsinin temelinde uluslararası hukuk yatıyor. BM’nin hakemlik rolüne, arabuluculuÄŸuna, barış-gücü olarak güvenliÄŸi saÄŸlamasına itiraz edilmiyorsa, ABD’nin ulusal parasının uluslararası bir deÄŸer olmasına ses çıkarılmıyorsa, devletler insanlığa karşı suç iÅŸleyenleri yargılanmak üzere elleriyle Lahey’deki mahkemeye teslim ediyorsa...

Uluslararası hukuka uygun olduÄŸuna inanılan dünya düzeni zarar görmesin diyedir.

Aslında hemen her devlet, bu düzenin zaman içerisinde hayli yara aldığını, ilk oluÅŸtuÄŸu günlerdeki masumiyetini çoktan kaybettiÄŸini, haklılıkla güç arasındaki dengenin güç lehine iÅŸlemeye baÅŸladığını, bazı ülkelerin diÄŸerlerinden daha eÅŸit muamelesi gördüÄŸünü biliyor. Biliyor, ama düzenin özü dengeyi yine de koruduÄŸu için, görünür hale gelen yanlışlıklara karşı kimse sesini yükseltmiyor.

Ä°srail ve ABD gibi ülkeler bu durumdan yararlanıyorlar; hem de çok yararlanıyorlar.

BM, savaÅŸ-sonrası dönemin güçler dengesini yansıtan bir yapılanmayla oluÅŸmuÅŸtu; o yüzden de ABD yeni sistemin sahibi olma hakkını taşır gibi davranırken, onun yanıbaşında yer alanlar ile o dönemdeki belli baÅŸlı muarızları en etkili koltukları ellerinde tutuyorlar...

Ä°srail de o günün ÅŸartlarında vücut bulabildi.

Åžartlar deÄŸiÅŸti, devran farklılaÅŸtı, güçler arttı veya zayıfladı, buna karşılık 1945 yılının tablosu düzende ağırlığını hâlâ koruyor.

Türkiye’den yükselen farklı ses ÅŸimdilerde Ä°srail’i hedef alıyor görünse de, aslında dünyada geçerliliÄŸini sürdüren uluslararası sisteme bir itiraz. Sistemin uluslararası hukuk adına hakemlikten uzaklaşıp keyfiliÄŸe kaymasından ÅŸikâyet ediyor Türkiye. Sistemin boÅŸluklarından yararlanan, eski (1945) ile yeni (2011) arasındaki farkları kendilerine yontan, dünyanın barış ve huzur içerisinde olması hedefi yerine kendilerinin refah ve güvenliÄŸini ön planda tutan üç-beÅŸ ülkeye ciddi bir uyarı...

Dünya düzeni vicdan ile cüzdan arasına sıkışmışa benziyor. Vicdanını yitiren, bu yüzden her türlü yanlışlığı yapabilecek hale gelen insanlığı, Türkiye, hakka, adalete, doÄŸruluÄŸa, barışa davet ediyor.

Kalp ve vicdan yitirilince, gözler görme, kulaklar iÅŸitme iÅŸlevini yerine getirmeye devam eder mi?