Merhaba gönül dostları:

          Bu gün yine gönüllere seslenişim olacak; Belki bir duyan anlayan olur. Gerçek sevginin var olup olmadığını ve gerçekten öz bir sevgi, delikanlı bir sevgi nasıl olur? Sizin yorumlarınızı da almak benim için sonsuz mutluluk olur.

                                “ Sevgi neydi? Ne idi Sevgi?

      Kimine göre merhamet, kimine göre şefkat, kimine göre paylaşmak, iyiyi kötüyü, kimine göre acımak, merhamet etmek, kimine göre Allah’ın bir lütfüydü sevmek. Kimine göre korumak, sarmaktı çepe çevre sevgiyi, kimine göre kıskanmak, ölesiye sevgiliyi, kimine göre tüm bedeninde, damarlarında hissetmekti sevgiyi, kimine göre onsuz bir saniye bile kalamamaktı sevgi.

    Belkide sadece göz göze bakmaktı sevgi, belkide sonsuza dek ellerin kenetlenmesiydi sevgi, Belkide hasret ateşiydi. Belkide yağmur damlası gibi süzülen gözyaşı idi sevgi, Belkide saf, tertemiz, bahara gözünü açan, bir gül goncasıydı sevgi;

   Oysa kimine göre hunharca koparmaktı goncasını dalından. Ağlatmaktı bedeninden sızan kana bakmadan. Bir nebze bal almaktı, merhameti takmadan. Ağlatmaktı, aldatmaktı, Allah’ın zulmüne aldırmadan. Kimine göre menfaatti sevgi işi bitince fırlatıp atılan. Kimine intikamdı egosuna tatmin sağlayan. Kimine göre zalimlik, hainlikti sevmek, merhametsizlik, acımasızlıktı sevmek. Belkide çaresizliğe gömülüp susmak susup ta gitmekti sevgi. Kimine göre ezip üzüp de geçmekti sevgi. Kimine göre beklemek, bekletilmekti sevgi. Kimine göre çalıp kaçmaktı sevgi, Kimine göre psikopatça zulüm etmekti sevgi, kimine göre öldürüp sevdiğimden öldürdüm demekmiş sevmek

     Bana göre ise emekti, paylaşmaktı, merhametti, derdiyle dertlenmekti, özlemekti, gözyaşını silmekti, saçlarını okşamaktı, Ellerini tutmak, gözlerine sevgiyle bakmak, kaybetme korkusu ile sarılmaktı sevmek. Gönül sarayında taht kurmaktı sevmek. Sevginin sevgiye muhtaçlığı Tıpkı anneye muhtaç olan küçük bir bebenin, muhtaçlığı gibiydi sevmek. Sevmek: güzel olan her şeydi sevmek. Yarım olan ve birbirini tamamlayan tek çareydi sevmek. Mutluluğun yegâne anahtarıydı sevmek. Tüm olumsuzlukları affettiren ve her şeye rağmen insanı sevdiren, Bir tek Rab’in lütfü idi sevmek. Bir insanı mutlu etmek için, asla görünmeyen ve lakin var olduğunu hissettiren rengi, tadı, kokusu bilinmeyen, elle tutulup gözle görünmeyen şu sevgi: insanı mutlu etmeye nasıl muktedir olmuşsa; insanı katletmek içinde kurşun gerekmez. Zalimlikte bir insanı öldürmeye eş değer bir düstur dur. Allah hepimizi insanlığı, sevgiyi yaşatanlardan yaşayanlardan eylesin Rabbim bizi namertlerin sevgisine muhtaç etmesin.( Amin) Bir insanı kurtaran tüm insanlığı kurtarmış gibidir. Bir insanı katleden tüm insanlığı katletmiş gibidir. Kandiliniz mübarek olsun yüreğiniz sevgi dolsun, Rab’im tüm dualarınızı kabul buyursun

                                                                               Saygı ve sevgilerimle

                                                                                      Gülten Aksoy