Ali Şeker ÇOCUĞUMU KARDEŞİ OLACAĞINA NASIL HAZIRLAMALIYIM?

ÇOCUĞUMU KARDEŞİ OLACAĞINA NASIL HAZIRLAMALIYIM?
Ali Şeker

ÇOCUĞUMU KARDEŞİ OLACAĞINA NASIL HAZIRLAMALIYIM?

          İnsanın alışmış olduğu yaşamını etkileyecek değişimlere girmeden önce onunla bu değişimlerle ilgili konuşmak, hazırlamak değişimle ilgili onun yaşayacağı travmayı minimize etmiş olacaktır. Bir duruma, değişime niyetlenmek ve gereğini yerine getirerek hazır olmak çok önemlidir. Nasıl ki evliliğe niyetlenip, yakınlarımızla bu durumu paylaşıp gereklerini yerine getirerek hazırlanıp evleniriz. İşte bu şekilde kendimizi hazır hissedip gereklerini yerine getirip anne baba olarak bir çocuk sahibi oluruz.

        Anne babanın ikinci çocuğu düşündüklerinde, evliliklerinde ve ilk çocuklarında yaptıkları gibi kendilerini hazır hissetmeleri ve hazırlamaları yetmeyecektir. O ailenin bir bireyi olan ilk çocukları vardır. Dolayısıyla kendilerini hazırladıkları gibi ilk çocuklarını da bir kardeşi olacağına hazırlamalıdırlar. 

  • İlk önce bir birey, sonra bir aile bir anne baba olarak kendimizi hazırlamalıyız (birey ve anne baba olarak pozitif bir hayata, birlikte yaşamaya ve paylaşmaya vb.).
  • İlk çocuğumuzu da, kardeşe gebeliğinden itibaren hazırlamaya (davranışlarımızla benimsediğimiz söylemlerimizle pekiştirdiğimiz bir eğitimle) başlamalıyız
  • İlk çocuğumuzun bebekliğinden, kardeşine gebe oluncaya kadar olumlu kardeş söylemleri ve örnekleri üzerinden eğitmeye devam etmeli.
  • Olumlu kardeş çizgi filmleri, masallar, resimlerle destekleyerek çocuğu kardeşinin olmasını isteklendirmeliyiz (anne-baba benim neden kardeşim yok? Kardeşimin olmasını istiyorum vb. soruları sordurtabilme kıvamına getirmeli).
  • Küçük çocuklarda soyutluk durumu daha gelişmediğinden somut olarak asıl kardeşe hazırlıklar gebelik döneminde yapılmaya başlamalıdır.
  • Riskli gebelik (düşük vb.) dönemi geçtikten sonra artık gebeliğin yakın çevre ile dillendirilmeye başlandığı dönemde kardeşinin olacağını uygun bir dille anlatmaya başlamak en doğru olandır diyebiliriz.
  • Bir kardeşinin olacağı çocuktan gizlenmemeli, kaçırılmamalıdır.
  • Çocuk kardeşinin olacağını başkalarına anlattığımızda kulak misafiri olarak duymamalıdır.
  • Bir aile için ikinci çocuklarının olacağı haberi müthiş mutluluk veren bir durumdur. Hayatta en çok sevdiği ve güvendiği anne ve babası tarafından uygun bir dille bu mutluluk çocuğa hem anlatılmalı hem de yaşatılmalıdır.
  • Gebelik sürecinde doktor kontrollerine çocukla birlikte gitmek ve yeri geldikçe çocuğun merak ettiği noktaları uygun bir dille anlatmak.
  • Annenin gebelik sürecinde karnı büyüdükçe karnına dokunmasına izin vermek ve bu durumla ilgili onunla konuşmak (bak hareket ediyor, oda sana dokunmak istiyor vb). Bu durum çocuğu psikolojik olarak müthiş derecede rahatlatacak ve gerginliklerini azaltacaktır diyebiliriz.
  • Çocuğunuza kendi küçüklüğünden bahsetmeniz ve varsa bebeklik fotoğrafları ve videolarını göstermeniz doğacak olan bebekle ilgili olarak fikirler verecek ve kendisini bu duruma hazırlamaya çalışacaktır. (boyunun ne kadar olduğu, altına bez bağlanmasından, beslenmesine ve gösterilmesi gerekecek ilgiye kadar).
  • Gebelik döneminde kardeşinin isminin belirlenmesinden, beşiğinin yerine kadar. Hatta bebeğin ihtiyaçlarının alımı, onunla birlikte yapılarak sürece dahil edilmelidir. Böylece daha büyük bir aile olunduğu ve birliktelik mesajı çocuğa verilmiş olur.
  • Kardeşinin aralarına nasıl geleceğini soran çocuğa doğum olayı onun anlayabileceği bir şekilde (Birkaç gün hastanede anne ve babanın kalabileceğini, bu esnada kendisinin dedesiyle ninesiyle birlikte kalacağı anlatıldıktan sonra doğumun tüm aileye mutluluk katan bir olay ve bir kutlama şeklinde olacağı anlatılmalı. Kardeşinin aralarına katılmasındaki mutlulukla beraber bebekli şekerlerin dağıtılacağı tüm akrabalarıyla bu durumu neşe içinde kutlayacakları şeklinde) basitçe anlatılmalıdır.
  • Yeni bir kardeşin doğumu büyük çocuk için bir kriz dönemi olduğu için derin izler bırakabilir. Dolayısıyla aileye yeni bir kardeş gelmesi durumuna doğum öncesinde ve sonrasında hazırlık yapmak bu kriz dönemini ve bırakacak olduğu izleri hafifletecektir diyebiliriz.
  • Çocuk için yeni bir kardeşin doğumu demek o güne kadar alışmış olduğu ve faydalandığı her şeyin (anne-babanın, odanın, oyuncakların, en önemlisi ilgi ve sevginin) paylaşılması demektir. Dolayısıyla çocuğu kardeşi olması noktasında belli bir kıvama getirdikten sonra olacaklarla ilgili önceden her şeyi açık bir şekilde konuşmak (kardeşi küçük olduğu için bazı ihtiyaçlarını ve ağrılarını anne babaya ağlayarak belirteceği, kendi başına yemek yiyemeyeceği, altına bez bağlanacağı, bu gibi konularda yeri geldikçe kendisinden de yardım alınacağı) onun bu sürece daha çabuk alışmasını ve kabullenmesini sağlayacaktır.
  • Çoğu anne baba kardeşin doğunca onu da seni sevdiğimiz kadar seveceğiz. İkinizi de aynı seveceğiz diyebilirler. Bu söylemler çocuğu geçicide olsa biraz rahatlatacaktır. Ancak çocuğa söylenenler uygulamada olmaz ise ilgi alaka bir anda küçüğe yönelirse bu durumda bütün söylemlerin bir önemi kalmaz. Çocukta hırçınlık, kriz, bebekliğe dönüş, (altına işeme, mama yeme, vb) gibi aşırı kardeş kıskançlığı durumu belirebilir. Ya da içe dönüş, çökkünlük gibi durumlarla karşılaşılabilir. Dolayısıyla söylemlerimizle eylemlerimiz bir birini destekler mahiyette olmalıdır ki bu kriz dönemini sağlıklı bir şekilde atlatabilelim.
  • Bebek doğduktan sonra herkes gibi çocukta kardeşini merak eder. Dolayısı ile onun nasıl bir şey olduğunu görmek ve dokunmak ister. Onun bu ihtiyacını sizin kontrolünüzde gidermesine, kardeşine bakmasına, dokunmasına, koklamasına ve öpmesine izin verin. Bu durum onu olumlu yönde pekiştirecek ve onu kabullenmesi daha kolay olacaktır. Bebeğin naif yapısına bir zarar gelebilir düşüncesiyle göstermez ve bu izinleri vermezsek onu kendine rakip, hatta düşman olarak belleyip bu durum aşırı kardeş kıskançlığına, oradan krizlere ve ileride ona zarar verecek davranışları sergilemesine kadar varabilir.
  • Aile ve dışarıdan gelen eş, dost, akraba çocuğa kardeşini seviyor musun? seviyorsun değil mi? vb. sorular sormamalıdır.
  • Bebeğin ihtiyaçlarını giderme noktasında onunda istekli olduğu zamanlarda kardeşiyle ilgilenmesine ve yardım etmesine fırsat verilmelidir. Ancak bu durum kurgu ve yapmacık olmamalıdır. Onun böyle bir duruma istekli olmadığı zamanlarda zorlanmamalıdır.
  • Anne baba doğum sürecinden sonra büyüğünde bir çocuk olduğunu unutmamalı, küçükle birlikte ikisini belli bir dengede sevgi, ilgi ve emekle büyütmelidirler.
  • Bütün bu yapıp etmelerle birlikte çocukta hamilelik döneminde, kardeşinin olacağını hissetmesinden ve bilmesinden itibaren bir kardeş kıskançlığı olacaktır. Bu durum çocukta kardeşe ve ailenin bu duruma alıştırma çalışmalarına göre kardeş kıskançlığının şiddeti de farklı olacaktır. Bütün bu eğitimler kardeş kıskançlığının ve ağır kriz dönemini minimize etmek içindir. Tabiî ki bu durumlar sıfırlanamaz. Kardeşlerde biraz kıskançlık onların hayata hazırlanmaları ve bu küçük rekabet ve kıskançlıklarıyla bir birini geliştirme ve yarışları onları aynı zamanda dış dünyaya ve hayata hazırlayacaktır. Dolayısıyla zarar vermeyen ve kriz olmayan biraz kıskançlık iyidir, geliştiricidir. Hiç olmaması da sağlıklı bir durum değildir.
  • Büyük de olsa, küçük de olsa iyi bir eğitim, yeteri kadar sevgi, yeteri kadar ilgi, ne çok ne az. Kararında olmak her zaman iyidir ve sağlıklı olanı da budur diyebiliriz.
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Konya'da Merkezi sınavlar öğrenci alan okullar belli oldu
Konya'da Merkezi sınavlar öğrenci alan okullar belli oldu
ZEYTIN DALI ve AFRİN TÜRKÜSÜ İBRAHİM DEMİRTAŞ
ZEYTIN DALI ve AFRİN TÜRKÜSÜ İBRAHİM DEMİRTAŞ