Ali Şeker ÇOCUKLUK KORKULARI

ÇOCUKLUK KORKULARI
Ali Şeker

ÇOCUKLUK KORKULARI

ÇOCUKLUK KORKULARI

Korku duygu durum şeklinin bedene ve dile yansımış bir şekli olarak hayatın değişik dönemlerinde değişik şekillerde ortaya çıkmaktadır. Bu durum ilk bebeklik dönemlerinde içgüdüsel (doğuştan) ve sonraki dönemlerde anne baba tutumları, TV, internet, çizgi filmler, masallar ve diğer çevre etkileri ile deneyimlenerek öğrenilmektedir. Korkular bir savunma mekanizmasıdır ve gereklidir. Korkuların hayatımızda olması normaldir. Ne çok, ne az, gereği kadar korkunun olması hayatı ve getireceklerini tanıma açısından önemlidir.

Çocuklarda farklı yaş dönemlerinde farklı korkularının olduğu görülebilir. Bebeklik döneminde çevresindeki abartılı davranışlardan, yüksek sesden, parlak ışıktan korktuğu gibi anne babasının yanından ayrılmasından da çocuk korkabilir.

Çocuk biraz daha büyüdüğünde örneğin 3-6 yaş döneminde yalnız kalmaktan, karanlıktan, canavarlardan, cadılardan, hayali varlıklardan vs. korkular görülebilir.

Okul çağı döneminde de ayrılık korkusu, okul korkusu, hırsız korkusu, kaçırılma korkusu, yaralanma ve ölüm korkusu, sosyal ilişki (arkadaş edinememe, arkadaşını kaybetme) vb. korkular görülebilir.

 

Çocukluk korkularında anne baba tutumları nasıl olmalıdır?

Anne babalar çocuklarının korkularıyla baş etme ve çözüm üretme noktasında endişeye kapılmadan sakin olmaları gerekmektedir. Endişeli ve şüpheli bir halle problemlere çare bulunamaz. Bulunsa da uygulama sağlıklı olmaz. Bunun için ilk yapmamız gerekenler sakin olmak, çocuklarımızı anlamak ve onların yanında olduğumuzu hem hissettirmek hem de göstermek ilk ve en önemli adımlardır.

Anne babalar bu mücadelede çocuğunun korkularını asla küçümsememeli ya da asla abartmamalıdır. Küçümsenen ve abartılan korkularla ilgili durumlar çocukta olumlu bir durum oluşturmaz, bilakis anlaşılmama durumu oluşturur ki bu da büyüklere karşı güven duygusunu zedeler.

Bebeklerin ve çocukların hayat deneyimleri yetişkinlerinki kadar olmadığı için hangi şeyden ve hangi durumdan korkmalı mı korkmamalı mı ya da ne kadar korkmalı bunu bilemeyebilirler. İşte bu durum onların korkularının gerçek nedenidir. Çocuklar korkulması gerekmeyen şeylerden ve durumlardan da korkabilirler. Anne babalar çocuklarının korkularını küçümsemeden, alay etmeden, onları anlayarak konuşmalıdırlar.

 

Korkular konusunda gerçekçi olmamız gerekmektedir. Korkması gerektiği noktalarda (sokakta gördüğü bir köpek karşısında vb.) korkmasını ve tedbirli olmasını, korkmaması gerektiği (gece lambasının oluşturduğu gölge vb.) noktalarda ise korkmaması gerektiği gerekçeleri ile çocuğu baskılamadan anlatılmalıdır.

Bir evde oyuncağını almak üzere karanlık koridordan geçerek diğer karanlık odaya gitmek isteyen ama korkan bir çocuğa oturduğumuz yerden ‘’Korkma, korkacak bir şey yok’’ deyip çocuğu korkularıyla yalnız bırakmak yanlış bir davranıştır. Bunun yerine onunla beraber gidip lambaları yaktıktan sonra ‘’bak ben senin yanındayım, korkacak da evimizde bir durum yok’’ diyerek ona korkusunu yenme noktasında adım adım destek vermeliyiz.

Diğer korkularıyla ilgilide bu örnektekine benzer uygulamalar yapılabilir. Ayrıca yine uygulamalarda zorlanacak olursanız bir uzmandan yardım alabilirsiniz.

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
HyperX'ten yeni oyuncu ekipmanları! ,Son Dakika
HyperX'ten yeni oyuncu ekipmanları! ,Son Dakika
Elektrikli uçan taksi CES 2018'de tanıtıldı ,Son Dakika
Elektrikli uçan taksi CES 2018'de tanıtıldı ,Son Dakika